10 คำคม ที่เราคัดสรรมาเพื่อคุณ

  1. คำคมความรัก รักแท้พิสูจน์ได้ [รักแท้]
  2. คำคมอวยพรแต่งงานสำหรับเพื่อนฝูง
  3. คำคมแอบรักสำหรับหนุ่มสาวที่กำลังมีรักแรกพบ
  4. รวม 108 คำคมโดนๆ กับ คำคมความรัก
  5. คําคมคิดบวก มุมมองดีๆ ความรักและการใช้ชีวิต
  6. คำคมธรรมมะ ธรรมทาน ธรรมในใจ
  7. คําคมจิตวิทยา คิดถูก ชีวิตก็เปลี่ยน
  8. คำคมธรรมะสอนใจ พระพุทธทาสภิกขุ (พุทธทาส อินทปัญโญ)
  9. คําคมคิดบวก มุมมองดีๆ ความรักและการใช้ชีวิต
  10. คำคมเพื่อน ของคนรักเพื่อน

คำคมธรรมมะ ธรรมทาน ธรรมในใจ

ถ้าคนเรามีสติ มีธรรมมะเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ มีธรรมะเป็นเครื่องเตือนใจทุกๆคน คงไม่มีใครบนโลกนี้ทำผิดศีลผิดทำ คงไม่มีใครบนโลกนี้เอารัดเอาเปรียบกัน คงไม่มีใครทำร้ายกัน ตราบใดที่คนเรายังยึดติดกับสิ่งสวยงาม ยึดติดกับความสะดวกสบาย ยึดติดกับผลประโยชน์ของตนเองเป็นที่ตั้ง โลกใบนี้ก็จะยังคงวุ่นวาย สับสน มีทั้งด้านมืดด้านดี มีทั้งคนดีและคนชั่ว (เพจ facebook ธรรมทาน )

เวลาจะกรองให้เราเอง ว่าคนที่เราคบ จะเป็นดั่งของขวัญของชีวิต บางคนเป็นดั่งบทเรียน

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

ธรรมะวันละนิด ~ การเพ่งโทษผู้อื่น ทำให้ตัวเองไม่เป็นสุข แต่ การเพ่งดูใจตนเอง ทำให้เป็นสุขได้ แม้กำลังโกรธมาก ~ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช

วิธีทำใจ มีอยู่ คือ
1.ทำใจยอมรับว่าทุกอย่างย่อมมีการเปลี่ยนแปลง
2.ปล่อยว่างจากทุกอย่างเพราะเราครอบครองไม่ได้
3.ขอบคุณและมีความสุขกับสิ่งที่เหลืออยู่
4.ขอบคุณสิ่งที่ไม่มีเพราะสิ่งที่แย่กว่าการไม่มีคือสิ่งที่เคยมี

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

ความรักที่มีสติ ไม่ก่อทุกข์ เพราะทุกทุกข์ เกิดจากรักที่ไม่มีสติ

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

จงเตือนตัวเองให้ได้ เพราะหากตนเองยังเตือนตนเองไม่ได้
แล้วจะไปเตือนผู้อื่นได้อย่างไร

ธรรมทานโดยหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต

การทำบุญ หรือ ความดี อย่าทำตอนแก่ แต่ควรทำในขณะที่มีลมหายใจ เพราะชีวิตคนเราไม่แน่ว่าจะอยู่ถึงแก่หรือไม่ เตือนตัวเองไว้ว่า ชีวิตเรามีแต่วันนี้ที่มีค่า ไม่มีวันหน้าวันหลัง เมื่อวานก็สายเกินแก้ พรุ่งนี้ก็สายเกินไป

ภาพ: Internet
ธรรมทาน

การให้อภัยคือการดับไฟในใจเรา ส่วนใครจะสำนึกผิดหรือไหม นั่น ก็ปล่อยไปตาม บุญเรา กรรมเขา

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

ความสุขจะสอนให้เราเชื่อในความฝัน
ความทุกข์จะสอนให้เรายอมรับในความจริง

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

เมื่อใดก็ตาม ที่เราโกรธ เกลียด เพ่งโทษ มุ่งร้าย….ใครสักคน ตอนนั้นเอง เราหาได้ทำร้ายคนที่เราโกรธหรือเกลียดไม่ แต่เรากำลังทำร้าย และข่มเหงตัวเราเองโดยไม่รู้ตัว และความรู้สึก และอารมณ์นั้นๆ ก็มิได้เป็นความสุขสงบเย็น และทำให้ผู้ถือมั่นในอารมณ์ และความรู้สึกเช่นนี้ก็จะสะสมพอกพูน….ความน่ารังเกลียดให้กับตนเอง

การอภัย และอโหสิกรรมให้กับเขาผู้ล่วงละเมิดเรา แม้คนๆ นั้นจะเคยเป็นศรัตรู หรือเคยทำร้ายเราก็ตามที เพื่อจะได้ปลดปล่อยตัวเราเองจาก “ตนนั่นแหล่ะที่ทำร้ายตนเอง” นี่คือ ผลบุญที่เห็นทันตาของการให้อภัยไม่ถือสา แต่เป็น “อุเบกขา”ด้วยความเข้าใจทั้งทางโลกและทางธรรม

ศัตรูก็คือใจของเรานั้นเอง อยากชนะสื่งใดจงชนะใจตนเองให้ได้ก่อน เป็นนายของใจให้ได้ก่อน ชีวิตจะพบความสำเร็จได้ไม่ยากเลย

“..ขอให้ท่านทั้งหลายจงสำรวจดูความสุข
ว่าตรงไหนที่ตนเห็นว่ามันสุขที่สุดในชีวิต
ครั้นสำรวจดูแล้วมันก็แค่นั้นแหละ
แค่ที่เราเคยรู้เคยพบมาแล้วนั่นเอง

ทำไมจึงไม่มากกว่านั้น มากกว่านั้นไม่มี
โลกนี้มีอยู่แค่นั้นเอง
แล้วก็ซ้ำๆ ซากๆ อยู่แค่นั้น เกิด แก่ เจ็บ ตาย อยู่ร่ำไป
มันจึงน่าจะมีความสุขชนิดพิเศษกว่า
ประเสริฐกว่านั้น ปลอดภัยกว่านั้น

พระอริยเจ้าทั้งหลาย ท่านจึงสละสุขส่วนน้อยนั้นเสีย
เพื่อแสวงหาสุขอันเกิดจากความสงบกาย สงบจิต สงบกิเลส
เป็นความสุขที่ปลอดภัยหาสิ่งใดเปรียบมิได้เลย..”

หลวงปู่ดูลย์ อตุโล

คำสอนของคุณแม่จันดี โลหิตดี จะประดับในใจเสมอ
ด้วยความอาลัยยิ่ง
ธรรมทาน

นักปฏิบัติ หลงติดอยู่ที่ความพอใจ และไม่พอใจ เป็นเครื่องอยู่ เอาความพอใจ และไม่พอใจเป็นเครื่องอยู่ เมื่อพอใจ ได้สมใจก็เป็นสุข เมื่อไม่พอใจก็เกิดทุกข์ แต่ทั้งสุขและทุกข์ ก็ยังเป็นเงื่อนของสมมุติ

ไม่มีใครคิดที่จะอยู่ตรงกลาง ระหว่างสุขกับทุกข์ เพราะตรงนั้นไม่มีทั้งความพอใจ และไม่พอใจ แต่เป็นความพอ พอดี ผู้ที่หลงเพลิน เล่นอยู่กับความพอใจ และไม่พอใจ จึงได้หนังสือเดินทางแห่งการท่องเที่ยวของภพชาติติดตัวไปตลอด ความพอใจ และไม่พอใจ เป็นอาหารชั้นยอดเยี่ยมของกิเลส

คุณแม่จันดี โลหิตดี

เมื่อฉันแก่ตัวลง ไม่ใช่ฉันที่เคยเป็นขอโปรดเข้าใจฉัน มีความอดทนต่อฉันเพิ่มขึ้นอีกสักนิด

ตอนฉันทำแกงหกใส่เสื้อตัวเอง ตอนฉันลืมวิธีผูกเชือกรองเท้า ขอให้คิดถึงตอนแรกๆ ที่ฉันใช้มือสอนเธอทำทุกอย่าง

ตอนฉันเริ่มพร่ำบ่นแต่เรื่องเดิมๆที่เธอรู้สึกเบื่อ ขอให้อดทนสักนิด อย่าเพิ่งขัดฉัน ตอนเธอยังเล็กๆ ฉันยังเคยเล่านิทานซ้ำๆซากๆ จนเธอหลับเลย

ตอนฉันต้องการให้เธอช่วยอาบน้ำให้ อย่าตำหนิฉันเลยนะ ยังจำตอนที่เธอยังเล็กๆ ฉันต้องทั้งออดทั้งปลอบเพื่อให้เธอยอมอาบน้ำได้ไหม

ตอนฉันงงกับวิทยาการใหม่ๆ อย่าหัวเราะเยาะฉัน จำตอนที่ฉันเฝ้าอดทนตอบคำถาม ‘ทำไม ทำไม‘ ทุกครั้งที่เธอถามได้ไหม

ตอนฉันเหนื่อยล้าจนเดินต่อไม่ไหว ขอจงยื่นมือที่แข็งแรงของเธอออกมาช่วยพยุงฉัน เหมือนตอนที่ฉันพยุง เธอให้หัดเดินในตอนที่เธอยังเล็กๆ

หากฉันเผอิญลืมหัวข้อที่กำลังสนทนากันอยู่ ให้เวลาฉันคิดสักนิด ที่จริงสำหรับฉันแล้ว กำลังพูดเรื่องอะไร ไม่สำคัญหรอก ขอเพียงมีเธออยู่ฟังฉัน ฉันก็พอใจแล้ว

ตอนเธอเห็นฉันแก่ตัวลง ไม่ต้องเสียใจ ขอให้เข้าใจฉัน สนับสนุนฉัน ให้เหมือนตอนที่ฉันสนับสนุนเธอตอน เธอเพิ่งเรียนรู้ใหม่ๆ ตอนนั้นฉันนำพาเธอเข้าสู่เส้นทางชีวิต

ตอนนี้ขอให้เธอเป็นเพื่อนฉันเดินไปให้สุดเส้นทาง ให้ความรักและอดทนต่อฉัน ฉันจะยิ้มด้วยความขอบใจ ในรอยยิ้มของฉันมีแต่ความรักอันหาที่สิ้นสุดมิได้ของฉันที่มีให้กับเธอ

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

ลิงนั้นเกลียดกะปิ ถ้ากะปิถูกมือมันเมื่อไหร่ มันจะถูนิ้วกับพื้นจนเลือดไหลเต็มมือจนกว่ากลิ่นกะปิจะหายในที่สุดจนกลายเป็นว่า “กะปิ” ถึงจะร้ายก็ไม่ร้ายเท่า”ความเกลียดกะปิ” ที่มือลิงเป็นแผลเหวอะหวะ ไม่ใช่เพราะกะปิหากเป็นเพราะความจงเกลียดจงชังกะปิต่างหาก

สิ่งที่เราเกลียดนั้นบ่อยครั้งไม่น่ากลัวเท่ากับความพยาบาท และ ความเกลียดชังในจิตใจเราความเกลียดชังหรือพูดให้ถูกก็คือ ความรู้สึกอยากผลักไสซึ่งรวมทั้งความโกรธและความกลัว ทั้ง 2 อย่างนี้เป็นเสมือนเจ้าตัวร้ายที่เราต้องระวังให้มากๆ แต่นั่นเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของความจริงเท่านั้น เพราะอีกครึ่งหนึ่งก็คือความยึดติดเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เราต้องระวังไม่แพ้กัน

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

อย่าคิดว่าไม่เคยเจอ “รักแท้”
เพราะตั้งแต่วินาทีแรกที่ลืมตาดูโลก เราก็ได้รับมาเรียบร้อยแล้ว

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

มีเด็กน้อยคนหนึ่งเป็นคนชอบโมโหง่าย พ่อของเขาจึงให้ตะปูกับเขาหนึ่งถุง และบอกกับเขาว่า “ทุกครั้งที่เขารู้สึกโมโห หรือโกรธใครสักคนให้ตอกตะปู 1 ตัวเข้าไปกับรั้วที่หลังบ้าน

” วันแรกผ่านไปเด็กน้อยคนนั้นตอกตะปูเขาไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว และก็ค่อย ๆ ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ ในแต่ละวันที่ผ่านไป ก็ลดจํานวนลง น้อยลง น้อยลง เพราะเขารู้สึกว่า การรู้จักควบคุมอารมณ์ของตนเอง ให้สงบง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ และแล้วหลังจากที่เขาสามารถควบคุมตนเองได้ดีขึ้น ใจเย็นมากขึ้น เขาจึงเข้าไปพบกับพ่อและบอกกับพ่อของเขาว่า เขาสามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้แล้วไม่มุทะลุเหมือนแต่ก่อนที่เคยเป็นมา

พ่อยิ้ม และบอกกับลูกชายของเขาว่า “ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเจ้าต้องพิสูจน์ให้พ่อรู้ โดยทุกๆ ครั้งที่เขาสามารถควบคุมอารมณ์ ฉุนเฉียวของตนเองได้ ให้ถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้าน 1 ตัว ทุกครั้ง” วันแล้ววันเล่าเด็กน้อยคนนั้นก็ค่อยๆ ถอนตะปูออกทีละตัว จาก 1 เป็น 2 …. จาก 2 เป็น 3 จนในที่สุดตะปูทั้งหมดก็ถูกถอนออกจนหมด เด็กน้อยดีใจมากรีบวิ่งไปบอกกับพ่อเขาว่า “ผมทำได้ ในที่สุดผมก็ทำจนสำเร็จ

พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่จูงมือลูกของเขาออกไปที่รั้วหลังบ้าน และบอกกับลูกว่า “ทำได้ดีมาก ลูกพ่อ และเจ้าลองมองกลับไปที่รั้วเหล่านั้นสิ เจ้าเห็นหรือไม่ว่ารั้วนั้นมันไม่เหมือนเดิม ไม่เหมือนกับที่มันเคยเป็น จำไว้นะลูกเมื่อใดก็ตามที่เจ้าทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมันจะเกิดเป็นรอยแผลเหมือนกับการเอามีดที่แหลมคมไปแทงใครสักคน ต่อให้ใช้คำพูด ว่า “ขอโทษ” สักกี่หนก็ไม่อาจลบความเจ็บปวด ไม่อาจลบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับเขาคนนั้นได้ฉันใดก็ฉันนั้น

มีสถานที่หนึ่ง ที่ความทุกข์ใจ
เข้าถึง ไม่ได้คือ ตักของแม่

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

ทำความสุข ณ ปัจจุบัน กับคนที่รักให้ดีที่สุด เพราะอดีต กับปัจจุบัน ห่างกันเพียงวินาทีเดียว

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

หลายคำถามเกี่ยวกับความทุกข์ใจที่มี มักจบด้วยว่าควรทำอย่างไรให้หายเหนื่อยใจ คำตอบที่จริงที่สุดคือทำใจและปล่อยว่าง แม้วันนี้ยังทำไม่ได้ แต่คนที่ผ่านมาได้ไม่มีใครไม่ต้องทำ

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

ยิ่งเราใช้เวลาไปกับความทุกข์จากคนอื่นนานเท่าไหร่ เรายิ่งเหลือเวลามีความสุขกับคนที่รักเราน้อยเท่านั้น

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

คำว่าพอดี คือ พอแล้วจึงดี

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

มื่อทำบุญร่วมกันมา ไม่อยากเจอก็ต้องเจอ เมื่อหมดบุญไม่อยากจากก็ต้องจาก นี่แหละผลของบุญ วันนี้คุณ คิดดี พูดดี ทำดี กับคนที่รัก ที่ยังอยู่เต็มที่แล้วหรือยัง ?

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

ข้อดีของการไม่ครอบครองสิ่งใด
คือเราจะไม่มีวันสูญเสียสิ่งนั้นไป

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

วันอาสาฬหบูชานี้ ชาวพุทธควรถือเป็นหน้าที่อันสำคัญยิ่งที่จะพึงประกอบการบูชาทั้งส่วนอามิสบูชา และปฏิบัติบูชา โดยเฉพาะการปฏิบัติบูชานั้น ควรปฏิบัติตนตามหลักธรรมในธัมมจักกัปปวัตตนสูตร อันได้แก่ มัชฌิมาปฏิปทา ข้อปฏิบัติสายกลาง คือ อริยมรรค 8 กล่าว โดยสรุปก็คือ ควรปฏิบัติตนให้มีศีล สมาธิ ปัญญา เมื่อปฏิบัติได้ดังนี้ ชื่อว่าได้บูชาพระพุทธองค์ ด้วยการบูชาอย่างยิ่ง

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

ความโกรธทำให้สูญเสียความเป็นมนุษย์

ความโกรธทำให้คุณเสียสิ่งที่คุณมีได้หลายอย่าง ที่แน่ๆคือ สูญเสียสิ่งที่ทำให้คุณเป็นมนุษย์ (ซึ่งแตกต่างจากสัตว์) จำไว้ว่า เมื่อใดที่คุณแสดงความโกรธด้วยกิริยาก้าวร้าวรุนแรง คุณก็ไม่ต่างอะไรกับสัตว์ที่มักแยกเขี้ยวข่มขู่ศัตรู เพราะไม่รู้วิธีจัดการกับอารมณ์ของตนเอง

ธรรมทาน

ตัวเราจะเป็นอย่างไร สำคัญที่เราเอาอะไรไปบรรจุใว้ในห้องที่เรียกว่าใจ

ธรรมทาน
instagram: dhammatan

เพือนแท้ก็เหมือนกระจกเงา เมื่อเราร้องไห้
เขาเหล่านั้นจะไม่เคยหัวเราะเลย

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

เส้นบางๆ ระหว่าง สุขกับทุกข์ แต่เราเลือกได้
ว่าจะยึดให้ใจเป็นทุกข์ หรือจะปล่อยวางให้ใจพบสุข

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

เงินทองข้าวของ มีได้ หาได้ เสียไปได้ เป็นธรรมดา แต่คุณงามความดี ที่จะเป็นสมบัติของตัว แต่ละคน ๆ ให้เป็นคนมีสง่าราศี นี้เป็นของหายาก ยิ่งกว่าเงินทองนะ ให้ลูกหลานทั้งหลายจำเอาไว้

ธรรมทานโดยหลวงตาพระมหาบัว ญาณสัมปันโน
Instagram: dhammatan

วิธีดำเนินชีวิตให้มีความสุขคือ
รักทุกคน เชื่อใจบางคน และไม่เกลียจใครเลยสักคน

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

ถ้าใจนี้ มีธรรมครองตัวแล้ว จะเป็นคนทุกข์ คนจน ก็อยู่ตามสภาพ เป็นความร่มเย็น เป็นสุขตามฐานะของตน ถ้ายิ่งใจมีบุญ มีกุศลมาก ใจมีความเฉลี่ยเผื่อแผ่มากเท่าไร ยิ่งเป็นกุศล ยิ่งเป็นความร่มเย็น แก่ผู้อื่นมากเท่านั้น

ธรรมทานโดยหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

ธรรมทาน โดยหลวงพ่อชา สุภัทโท

เราเห็นแล้วว่า ถ้วยใบนี้ เอาไว้ที่ไหนมันก็ต้องแตก จานนี่ เอาไว้ที่ไหนก็ต้องแตก แต่เราก็ต้องสอนเด็กว่า ล้างให้มันสะอาด เก็บไว้ให้ดี เราก็ต้องสอนเด็กอย่างนี้ ตามสมมุติอย่างนี้ เพื่อเราจะใช้ถ้วยนี้นาน ๆ อันนี้เรารู้จักธรรมะ เอาธรรมะมาปฏิบัติ

ถ้าเห็นว่า อันนี้มันจะแตกอยู่แล้ว เราบอก เออ! ช่างมันเถอะลูก กินแล้วก็ไม่ต้องล้างมันหรอก จะตกก็ช่างมันเถอะ ไม่ใช่ของเราหรอก เอาทิ้งไว้ที่ไหนก็ได้ มันจะแตกอยู่แล้ว อย่างนี้ก็เป็นคนโง่ไป

ถ้าเราเป็น “ผู้รู้สมมุติ” อันนี้ เมื่อมันเจ็บไข้ก็หาหยูกยาให้มันกิน เมื่อมันร้อน ก็อาบน้ำให้มัน เมื่อมันเย็น ก็หาความอบอุ่นให้มัน เมื่อมันหิว ก็หาข้าวให้มันกิน

แต่ให้เรารู้ว่า ให้ข้าวมันกิน…มันก็จะตายอยู่ แต่ในเวลานี้ ยังไม่ถึงคราวจะตาย เหมือนถ้วยใบนี้…ยังไม่แตก ก็รักษาถ้วยใบนี้ให้มัน “เกิดประโยชน์” เสียก่อน

อย่าให้ความรักเดินจากไป
ไกลเกินกลับมาแล้วจึงเข้าใจว่ายังรักกัน

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

วันวิสาขบูชา ท่านใดชวนคนที่รัก ไปตักบาตร, ถือศิล, ภาวนา, สวดมนต์, หรือจะไปเวียนเทียน ณ ที่ใดบ้าง เชิญมาแชร์เพื่อเป็นธรรมทาน และ เพื่อให้ทุกท่านอนุโมทนาบุญ ด้วยกัน เทอญ

ธรรมทาน
Instagram: dhammatan

การพูดในโลก social network ต่างจาก การพูดในโลกความจริง ตรงที่ เราปรับ เสียงให้ ดัง หรือเบาไม่ได้เลย

ธรรมทาน
instagram: dhammatan

แค่วันนี้เราเจอเรื่องแย่ๆ
แต่ไม่ได้หมายความว่าเรามีชีวิตแย่ๆ

ธรรมทาน
instagram: dhammatan

ความทุกข์ย่อมสลายตามกาลเวลาแม้ตลอดเวลาจะมีน้ำตาที่ทำใจ ขอแค่ทำใจให้ได้ว่าความทุกข์นั้นมันผ่านไป

ธรรมทาน
instagram: dhammatan

อย่าคิดว่าไม่เคยเจอรักแท้
เพราะวินาทีแรกที่เราลืมตาดูโลก ก็ได้รับมาเรียบร้อยแล้ว

ธรรมทาน
instagram: dhammatan

การปล่อยวางคือหัวใจ สำคัญของความสุข

ธรรมทาน พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี
Instagram: dhammatan

การคิดบวกไม่ได้เป็นการหลอกตัวเองว่าไม่มีปัญหา แต่การคิดบวกเป็นการทำให้เรามีความสุขได้ ภายใต้ปัญหาที่ยังคงมีอยู่

ธรรมทาน
instagram: dhammatan

บทความธรรมทานสอนใจ
เรื่อง “อย่าเก็บทุกข์ในวันวาน มาทำร้ายคนรอบข้างในวันนี้ ”

มีคนเลี้ยงไก่อยู่ 2 คน คนแรก ทุกเช้าจะเอาตะกร้า เข้าไปในโรงเรือนเลี้ยงไก่ แล้วก็เก็บ “ขี้ไก่” ใส่ตะกร้ากลับบ้าน!! แล้วทิ้งไข่ไก่ ให้เน่าไว้ในโรงเรือน เมื่อเขาเอาขี้ไก่กลับถึงบ้าน ทั้งบ้านก็เหม็นหึ่ง ไปด้วยกลิ่นขึ้ไก่ !!! คนทั้งบ้านต้องทนกับกลิ่นเหม็น

คนเลี้ยงไก่คนที่ 2 เอาตะกร้าเข้าไปในโรงเรือนเลี้ยงไก่ เก็บไข่ไก่ใส่ตะกร้าเอากลับบ้าน เขาเอาไข่ไก่ลงเจียว กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วบ้านคนทั้งบ้านได้กินไข่เจียวแสนอร่อย ไข่ไก่ที่เหลือเขาก็เอาไปขาย แล้วได้เงินมาใช้จ่ายในบ้าน ทุกคนในบ้านมีความสุขมาก

แล้วในชีวิตของเราหละ เป็นพวกไหน เป็นคนเก็บ “ไข่ไก่ ” หรือ เก็บ”ขี้ไก่” ถ้าเราเป็นคนเก็บ “ขี้ไก่” ก็จะเป็นคนที่เฝ้าแต่เก็บ เรื่องร้ายๆ แย่ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตเราไว้ในหัวของเรา และมีความทุกข์ตลอดเวลาที่คิดถึงมัน!!! แต่ถ้าเราเป็นคนที่เก็บ”ไข่ไก่” เราจดจำสิ่งที่ดีๆ ที่เกิดในชีวิตของเราและมีความสุขทุกครั้งที่คิดถึงมัน!!

คนเราส่วนใหญ่ชอบเป็นคนเก็บ “ขี้ไก่” เราถึงต้องเป็นทุกข์ตลอดเวลา เรื่องความเสียใจ ความผิดพลาด ความเจ็บใจฯลฯ มักจะติดอยู่ในใจของเรานานเท่านานถ้าเราอยากมีความสุขในชีวิต เลือกเก็บ”ไข่ไก่” กับชีวิต จงทิ้ง “ขี้ไก่” ไปเถอะ ชีวิตของเราจะได้มีความสุขซักที

ผู้ใดมีสิ่งที่ยึดถือไว้ ผู้นั้นก็มีสิ่งที่จะต้องปล่อยละ
ผู้ใดมีสิ่งที่จะต้องปล่อยละ ผู้นั้นก็มีสิ่งที่ยึดถือไว้
พระอรหันต์ล่วงพ้นการยึดถือและการปล่อยละไปแล้ว

ขุ.ม ๒๙/๑๐๗/๙๗

ทุกข์ซ่อนสุข

เมื่อไรที่ประสพทุกข์ ไม่ต้องตัดพ้อว่าทำไมถึงต้องเป็นเรา ให้คิดว่าจริงแล้วทุกคนต้องเจอ สุขบ้าง ทุกข์บ้าง แต่คราวนี้ถึงคราวของเราแล้ว ก็แล้วกัน

อาจจะเป็นกรรมที่เราทำมาในอดีตชาติก่อน หรืออาจจะโดยบังเอิญก็แล้วแต่ แต่ให้ต้อนรับความทุกข์ นั้นด้วยใจที่มั่นคง คิดไว้ว่าเกิดเป็นคนอย่ากลัวทุกข์ และคิดไว้ เสมอว่าไม่มีอะไรที่จะมีแง่เดียว สิ่งที่เราคิดว่าทุกข์ก็ต้องมีคุณประโยชน์มหาศาลซ่อนอยู่เสมอ ถ้ารู้จักใช้เพียงแต่เราอาจจะยังไม่พบเท่านั้นเอง บางคนได้เข้าถึงธรรมะได้ปฏิบัติธรรมะ ได้เปิดม่านพบพระพุทธองค์ ก็เพราะความทุกข์นั่นเอง

ธรรมทาน

จงคิดอยู่เสมอว่า เรามีเวลาเหลืออยู่แค่วันนี้ หรือชั่วโมงนี้ จะได้รีบกระทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์ มิใช่มานั่งโกรธ นั่งเกลียดนั่งคิดริษยากัน เสียเวลาโดยเปล่าประโยขน์

ธรรมทานโดยหลวงพ่อจรัญ ฐิตธมโม

เมื่อเรามีทุกข์ แก้ที่เหตุได้ก็แก้ไป แก้ที่เหตุไม่ได้ก็จงรู้ไป
แต่ไม่ว่าแก้ได้หรือไม่ ทุกข์นั้นย่อมมีกาลต้องดับลง

Instagram: dhammatan
อีกหนึ่งช่องทางธรรมทาน

ปล่อยวางจากสิ่งใด ไม่ทุกข์จากสิ่งนั้น

ลิงนั้นเกลียดกะปิ ถ้ากะปิถูกมือมันเมื่อไหร่ มันจะถูนิ้วกับพื้นจนเลือดไหลเต็มมือจนกว่ากลิ่นกะปิจะหายในที่สุดจนกลายเป็นว่า “กะปิ” ถึงจะร้ายก็ไม่ร้ายเท่า”ความเกลียดกะปิ” ที่มือลิงเป็นแผลเหวอะหวะ ไม่ใช่เพราะกะปิหากเป็นเพราะความจงเกลียดจงชังกะปิต่างหาก

สิ่งที่เราเกลียดนั้นบ่อยครั้งไม่น่ากลัวเท่ากับความพยาบาท และ ความเกลียดชังในจิตใจเราความเกลียดชังหรือพูดให้ถูกก็คือ ความรู้สึกอยากผลักไสซึ่งรวมทั้งความโกรธและความกลัว ทั้ง 2 อย่างนี้เป็นเสมือนเจ้าตัวร้ายที่เราต้องระวังให้มากๆ แต่นั่นเป็นเพียงครึ่งหนึ่งของความจริงเท่านั้น เพราะอีกครึ่งหนึ่งก็คือความยึดติดเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่เราต้องระวังไม่แพ้กัน

ไม่ว่าคุณจะทำสิ่งที่ดีแค่ไหน คนที่ไม่ชอบคุณ
เขาก็นินทาคุณอยู่ดีขอเพียงคุณทำดีและปล่อยวาง

ธรรมทาน

ถ้าได้มีชีวิตอยู่อย่างไม่เบียดเบียนตนเอง ไม่เบียดเบียนคนอื่น และทำประโยชน์ให้สังคมบ้าง ชีวิตนี้ก็คงเป็นสุข

ธรรมทาน

ไม่เห็นทุกข์ มันก็ไม่รู้จักทุกข์ ไม่รู้จักทุกข์ มันก็เอาทุกข์ออกไม่ได้

ธรรมทานหลวงปู่ชา สุภัทโท

ความสุขคืออะไร ?
ธรรมทาน โดยพระอาจารย์ ชยสาโร

พระพุทธองค์ตรัสว่า ความสุขมีหลายอย่าง นอกจากความสุขสามัญแล้ว ทุกคนไม่ว่านักบวชหรือผู้ครองเรือน ควรหาความสุขที่เกิดจากคุณงามความดี และความสุขอันประเสริฐที่เกิดจากการเป็นอิสระจากกิเลส จะได้มากน้อยแค่ไหนก็ไม่ต้องกังวล เพียงแค่ความพยายามที่จะสร้างความสุขประเภทนี้ ก็ทำให้ชีวิตมีคุณภาพอย่างน่าภาคภูมิใจแล้ว

พระพุทธองค์ทรงสอนวิธีดับทุกข์ หาสุขที่ถูกต้องและได้ผล ส่วนเรื่องสวรรค์นรก ชาติก่อน ชาติหน้า เชื่อได้ก็เป็นบุญ ยังไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร ค่อยเอาไว้คุยทีหลัง สิ่งที่เป็นแก่นแท้ของพุทธธรรมคือ เรื่องภพนี้และชาตินี้ พระองค์ตรัสว่า โดยปกติชีวิตของมนุษย์ไม่เป็นสุข เพราะหลงยึดมั่นถือมั่นในสิ่งต่างๆ ว่าเป็นเรา เป็นของเรา การฝึกให้เห็นสิ่งทั้งหลายตามความเป็นจริง ถอดถอนอุปทานจนจิตเป็นอิสระพ้นการบีบคั้นของกิเลส คือการเข้าถึงความสุขที่แท้จริง ในสายตาของนักปราชญ์ เมื่อเปรียบเทียบแล้ว ความสุขอย่างอื่นก็เป็นเหมือนของเด็กเล่น

หลักการสำคัญจึงอยู่ที่การระงับกิเลสด้วยการควบคุม กาย วาจา (ศีล) การพัฒนาคุณธรรม เช่น ความอดทน ความขยัน ความเมตตากรุณา ความสงบ (สมาธิ) และการพิจารณาสิ่งที่มากระทบให้เห็นความไม่คงที่ ไม่คงตัว ไม่เป็นตัวหรือของตัว (ปัญญา)

การเลือกคบคนดี นั้นสำคัญ
การเลิกคบคนไม่ดี นั้นสำคัญเช่นกัน
แต่ที่สำคัญกว่านั้น คือตัวเราเองต้องเป็นคนดีก่อน

การรักษาศีลต้องรักษาใจด้วยหรือ ?
ธรรมทาน โดยหลวงปู่มั่น ภูริทตฺตมหาเถร

อาตมารักษาใจไม่ให้คิดพูดทำในทางผิด อันเป็นการล่วงเกินข้อห้ามที่พระองค์ทรงบัญญัติไว้ จะเป็น ๒๒๗ หรือมากกว่านั้นก็ตาม บรรดาที่เป็นข้อบัญญัติห้าม อาตมาก็เย็นใจว่า ตนมิได้ทำผิดต่อพุทธบัญญัติ ส่วนท่านผู้ใดจะว่าอาตมารักษาศีล ๒๒๗ หรือไม่นั้น สุดแต่ผู้นั้นจะคิดจะพูดเอาตามความคิดของตน เฉพาะอาตมาได้รักษาใจอันเป็นประธานของกายวาจาอย่างเข้มงวดกวดขันตลอดมา นับแต่เริ่มอุปสมบท

ถ้าไม่รักษาใจจะรักษาอะไรถึงจะเป็นศีลเป็นธรรมที่ดีงามได้ นอกจากคนที่ตายแล้วเท่านั้นจะไม่ต้องรักษาใจ แม้กายวาจาก็ไม่จำต้องรักษา แต่ความเป็นเช่นนั้นของคนตายนักปราชญ์ท่านไม่ได้เรียกว่าเขามีศีล เพราะไม่มีเจตนาเป็นเครื่องส่องแสดงออก ถ้าเป็นศีลได้ควรเรียกได้เพียงว่า ศีลคนตาย ซึ่งไม่สำเร็จประโยชน์ตามคำเรียกแต่อย่างใด ส่วนอาตมามิใช่คนตายจะรักษาศีลแบบคนตายนั้นไม่ได้ ต้องรักษาใจให้เป็นศีลเป็นธรรมสมกับใจเป็นผู้ทรงไว้ทั้งบุญทั้งบาปอย่างตายตัว

เลิก คิดถึงสิ่งที่ทำให้เสียน้ำตา
เลิก โหยหาถึงสิ่งที่นำกลับมาไม่ได้
เลิก ทุกข์ใจ ให้กับสิ่งที่เลือกจากเราไป
แล้วกลับมาเป็นคนใหม่ ที่ไม่ร้องไห้ง่ายๆ ให้กับเรื่องเดิมๆ

ธรรมทาน

ความโกรธ ความเกลียด ความเครียด เป็นพิษ
แต่ การปล่อยวาง การให้่อภัยเป็นยาถอนพิษ

ธรรมทาน

“บุญเราไม่เคยสร้าง ใครที่ใหนจะมาช่วยเจ้า”
ธรรมทาน โดยสมเด็จพระพุฒาจารย์(โต)พรหมรังษี

“ลูกเอ๋ย ก่อนจะเที่ยวไปขอบารมีหลวงพ่อองค์ใด เจ้าจะต้องมีทุนของตัวเองคือบารมีลงทุนไปก่อน เมื่อบารมีของเจ้าไม่พอจึงค่อยขอยืมบารมีคนอื่นมาช่วย มิฉะนั้นเจ้าจะเอาตัวไม่รอด เพราะหนี้สิน ในบุญบารมีที่เที่ยวไปขอยืมมาจนพ้นตัวเมื่อทำบุญทำกุศลได้บารมีมา ก็ต้องเอาไปผ่อนใช้หนี้เขาจนหมด ไม่มีอะไรเหลือติดตัว แล้วเจ้าจะเอาอะไรไว้ในภพหน้าหมั่นสร้างบารมีไว้ แล้วฟ้าดินจะช่วยเอง”

จงจำไว้นะเมื่อยังไม่ถึงเวลาเทพเจ้าองค์ใดจะคิดช่วยเจ้าไม่ได้ ครั้นถึงเวลา ทั่วฟ้าจบดินก็ต้านเจ้าไม่อยู่ จงอย่าไปเร่งเทวดาฟ้าดิน เมื่อบุญเราไม่เคยสร้างไว้เลย จะมีใครที่ไหนจะมาช่วยเจ้า”

เวรกรรมของคนที่ชอบด่าหรือใส่ร้ายผู้อื่น
ธรรมทานโดย หลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ

คนที่ชอบด่าหรือใส่ร้ายผู้อื่น รวมไปถึงการพูดไม่ดีต่าง ๆ กับคนอื่นนั้น กรรมจะมาเร็วมาก เขาผู้นั้นจะเป็นคนที่มีศัตรูทั้งภายนอกและภายใน ไม่เป็นที่รักของคนทั่วไป ตรงกันข้ามกับเป็นคนที่น่ารังเกียจแก่คนทั้งหลาย

กรรมนี้จะทำให้เขามีเรื่องและเดือดร้อนอยู่เสมอ ๆ ทั้งทางกายและทางใจบางคนทำกรรมนี้ไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รู้ตัว พอกรรมดีที่ตนเคยสร้างมาแต่ปางก่อน หมดหรือเหลือน้อยลง กรรมชั่วที่สร้างนี้ก็จะสนองเขาอย่างหนัก ทั้งในภพนี้และภพหน้าในภพนี้เวลาที่กรรมดีแต่ปางก่อนจะส่งผลให้มีความสุข หรือมีโชคลาภ กรรมชั่วก็จะเข้ามาตัดรอนกรรมดี

“คนดีเขาไม่ตีใคร” ความหมายว่าคนดีไม่ตีใคร ไม่ใช่เอาไม้ หรือของแข็ง ๆ ไปตีเขา แต่ท่านไม่ให้พูดจาไม่ดีด่าว่าใส่ร้ายทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนเสียหายและ “ทุกข์ใจ”

หากท่านทั้งหลาย อยากมีความสุขนั้นไม่ยากเลย
” พอใจในสิ่งที่เรามี ยินดีในสิ่งที่เราเป็น และเห็นคุณค่าในสิ่งที่เราเลือก”
เพียงเท่านี้ท่านทั้งหลายก็เจอความสุขในชีวิตนี้แล้ว

ธรรมทานโดยพระมหาสมปอง ตาลปุตโต

ธรรมทาน พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก

เราคิดว่าเราดี แต่คนอื่นไม่ดีตลอด เรามัวแต่จ้องจับผิดคนอื่น จึงทำให้จิตใจของเราฟุ้งซ่าน สับสน เครียด ทุกข์ เรามัวแต่อยากพัฒนาคนอื่นลืมตัวเอง



คำคม : , ,



แสดงความคิดเห็น